MIJN EXCUSES AAN DE WINNAARS VAN DE ZCC 25/26

“Zeg Jan, ben je in het laatste verhaal over de ZCC niet een beetje te streng voor de winnaars en eigenlijk alle deelnemers? Met uitspraken als in het land der blinden en bij gebrek aan beter, doe je net alsof deze atleten niets kunnen.”

Ik kan me voorstellen dat iemand dat vindt, maar als je mijn verhalen over de ZCC de afgelopen jaren hebt gelezen, weet je dat het anders is. Ik heb altijd gezegd dat ik de hardlopers die wel meedoen geen verwijten maak. Zij kunnen er niets aan dat de betere lopers niet aanwezig zijn en wie er niet is, kan niet winnen. Maar we moeten ook realistisch zijn en genuanceerder over de prestaties van atleten berichten dan wat ik in de Zeeuwse media zie.

Zoals ik in mijn verhaal schreef, heeft Bart Mangnus een p.r. op de 5000 meter van 15.54.04 minuten. Dat is voor huidige begrippen redelijk snel, maar op de Zeeuwse ranglijst allertijden sta je dan 108^e met allerlei lopers voor je, die nooit een platte prijs hebben gewonnen. Ook de andere persoonlijke records van Bart zijn niet uitzonderlijk, maar aangezien hij pas laat begon met serieus hardlopen is progressie zeker mogelijk.

Dat geldt ook voor Simone Cornelisse. Met beste tijden van 20.05 en 39.28 minuten over respectievelijk 5 en 10 km scoor je aardig, maar behoor je zeker niet tot de Zeeuwse top allertijden. Gezien haar 10 km kan die 5 km flink sneller. Ook zij kan nog progressie boeken, mits een verstandige aanpak. Als ik echter ergens lees dat haar ambities richting hele triathlon gaan, vrees ik een beetje voor de zaak.

Dat laatste zien we trouwens bij meer atleten, die net even iets beter presteren dan het gemiddelde van nu. Het is direct van lang, langer, langst en extreem, extremer, extreemst. Terwijl ik zou kiezen voor snel, sneller, snelst ( zie ook mijn artikel van 16 september 2023 op deze site ). Die andere zaken kunnen daarna altijd nog. Maar ja, met een degelijk 5000 meter kom je niet in de krant en met een “supertrail” over 100 km in een tempo van 3 x niks of een triathlon wel. Zo gaan “talenten” voor het hardlopen eigenlijk verloren.

Met het woord talent moet je trouwens oppassen. Lopers uit de categorie masters kun je geen echte talenten noemen, hoewel ze hier meestal de dienst uitmaken. Als oud toploopster Anjolie Engels – Wisse meedoet, wint ze nog steeds en ook voor Irma Heeren zijn er nog regelmatig top 3 plaatsen. Ook de nieuwkomers bij de vrouwen, die eerst andere sporten beoefenden, zijn dikwijls de 40 al gepasseerd. Volgens een trainer bij AV’56 zijn er bij de jeugd geen echte talenten. Als ze een beetje beter zijn dan de rest, zijn ze ook wispelturig: dan willen ze dit en een week later willen ze dat.

Volgens mij was het laatste grote Zeeuwse talent van de afgelopen 10 jaar bij de vrouwen Shirin van Anrooij met tijden bij de jeugd van 4.30.89 min. over 1500 meter, 9.49.76 min. over 3000 meter en 17.43 min. bij een 5 km op de weg. Zij koos voor het wielrennen en behoort daar tot de betere rensters in de wereld. Toen was de hoop gevestigd op Noor Dekker, maar ook zij koos voor de fiets. De prestaties van Samantha Luitwieler beloofden veel, maar blijkbaar kan ze het fysiek niet aan.

Ook bij de mannen zijn er geen echte talenten, hoewel de media ons iets anders vertelt. En daar schuilt precies het gevaar: jonge atleten op een voetstuk plaatsen, zonder de echte feiten te vermelden. Ja, ik heb het over Ivar Engels. Natuurlijk heeft hij potentie, maar als ik puur op de ranglijsten kijk, staat hij nog nergens. Grote verhalen over het winnen van het nationale crosscircuit geven ook geen goed beeld. Als je de uitslagen bekijkt, waren er bij die wedstrijden soms minder dan 10 deelnemers. Het kan allemaal nog komen, maar net zo goed komt het nooit. Net zoals bij veel van zijn voorgangers op de bestenlijsten allertijden bij de U18 en U20.

Ik bied dus mijn verontschuldiging aan bij al die atleten die zich aangesproken voelen door mijn verhalen. Het is echter geenszins persoonlijk bedoeld. En net zoals diverse atleten nu al doen, mag je me altijd om advies vragen. Ik schets alleen een beeld van de huidige Zeeuwse atletiek en dan met name het hardlopen over de langere afstanden. Ons symposium in december was er niet voor niets. Helaas zie ik bij de clubs nog niet veel beweging om er daadwerkelijk iets aan te doen. Foto AV’56: Hopelijk kiest Simone vol voor het hardlopen en boekt ze nog veel progressie.