WAT IS HET NUT VAN EEN KOGEL-RETOURRAIL?

Een kogel-retourrail is een systeem om de kogels tijdens een wedstrijd kogelstoten terug te brengen naar de kogelring. Het voordeel zou zijn dat het tijdwinst oplevert en dat de juryleden niet meer met de zware kogels moeten sjouwen. Maar is dat zo? Zijn die rails er aan beide kanten voor beide bakken of heeft elke bak zijn eigen rail?

In dat geval blijft er namelijk toch een probleem. Bij de laatste werpavond op 17 april noteerden we stoten tussen de 4.45 en 11.81 meter. Nu is het niet zo dat elke kogel netjes recht vooruit vliegt. Soms belandt het tuig links in de sector en soms rechts. Als mijn geweldige stoot van 4.45 meter dus precies aan de “verkeerde” kant neerkomt, moet het jurylid toch de sector oversteken om de kogel van 4 kg op de rail te leggen. Die afstand is ook minstens 4.45 meter. Weg voordeel en de kogel gewoon terug rollen gaat sneller. Als we nu eens veel stoten boven de 15 meter zouden hebben, is er misschien sprake van een voordeel.  

En dan de tijdwinst tijdens een wedstrijd. Bij de meeste technische nummers heeft een atleet maximaal 2 minuten de tijd voor een poging. Gelukkig voor de organisatie gebruiken de meeste atleten deze tijd niet, want anders was het leed niet te overzien. Bij de wedstrijd op 17 april zaten er in mijn groep 19 discuswerpers en 14 kogelstoters. Bij het discuswerpen zat er nu ongeveer een kwartier tussen elke poging en bij het kogelstoten een dikke 10 minuten. Stel je voor dat iedereen haar of zijn tijd had genomen? Veel werpers vinden zo’n lange wachttijd niet prettig en kun je dat bij kogelstoten dan beperken met het gebruik van een retourrail?

Tijdwinst bij kogelstoten moet je op een andere manier bewerkstelligen. Misschien is die lange wachttijd de reden dat de betere werpers U20 en senioren niet meedoen aan deze wedstrijden Per groep maximaal 10 atleten toelaten en dan eventueel stoten in 2 bakken tegelijk. Met deze afstanden geen probleem. Je hebt alleen 3 juryleden extra nodig.

Ook bij discus en speer pleit ik voor kleinere groepen. Misschien moet je dan saneren, d.w.z. bepaalde categorieën niet mee laten doen. In eerste instantie denk ik dan aan de U16 en jonger. Waarom? Nu zijn er wel erg veel speciale werpwedstrijden en moet je met jonge atleten al te veel specialiseren? Laat ze op dezelfde avond sprinten of springen. En nog een tip voor een werp3kamp: speerwerpen kan ook op een ander veld. Dan is alleen je aanloop op gras, maar dat deden we vroeger bij de ouderwetse sintelbaan en zelf voor er een baan was ook.

En om terug te komen op de kogel-retourrail. Deze aanschaf kunnen we niet meer terugdraaien, maar pas op met de volgende. Over de aanschaf van elektronische tijdwaarneming e.d. heb ik al eens iets geschreven https://www.dehardlooprebel.nl/blog/2026/03/15/atletiek-is-klokken-en-meten en ik hou mijn hart vast als er straks iemand komt met het idee om radiografisch bestuurbare karretjes aan te schaffen om speer en discus terug te rijden. Foto AV’56: Zo ziet de kogel-retourrail eruit.