GOOI MASSALE HARDLOOPEVENEMENTEN VAN DE KALENDER

Deze keer een bijdrage over het vele medische ingrijpen bij hardloopwedstrijden de laatste maanden. Iets wat vroeger niet of nauwelijks voorkwam, maar nu eerder regel dan uitzondering is. Voormalig topper en nu arts Tom Wiggers ( 10000 meter in 28.33 min ) hoorde ik zeggen: “Vroeger ging het harder en waren er minder problemen”.

Hardlopen was de laatste tijd dikwijls in het nieuws. Helaas was dit vooral negatief nieuws. Een jonge deelneemster die overlijdt tijdens een halve marathon. Diverse incidenten met onwel geworden deelnemers bij verschillende wedstrijden op 31 mei met uiteindelijk ook nog een dodelijk slachtoffer. En dat is niet voor het eerst. Komend weekend wordt het weer tropisch warm en hoe gaat het dan bij de hardloopwedstrijden?

Kan dit voorkomen worden? Je kunt allerlei maatregelen nemen, maar de enigste afdoende oplossing is “stoppen met die onzin”. Volgens John IJzerman van de atletiekunie trainden de deelnemers van het NK marathon in 1980 gemiddeld 100 km per week. Hardlopen is een sport waarvoor je behoorlijk getraind moet zijn om aan een wedstrijd mee te kunnen doen. Althans zo was het altijd. Tot het moment dat allerlei “loopgoeroes” gingen beweren dat iedereen een marathon kan lopen. En het werd nog erger toen de organisatie van veel wedstrijden in handen kwam van commerciële bedrijven.

“Het is de schuld van de hitte” wordt er dan gezegd, maar dat is maar een beetje waar. Het komt in de eerste plaatst door het onvoldoende getraind zijn van veel deelnemers. Je bent goed getraind als je de jaren ervoor voldoende kilometers in de benen hebt en bovendien kortere afstanden zoals 3, 5 en 10 km in verhouding sneller kunt lopen. De hitte is dan een bijkomende factor. Ook getrainde lopers hebben daar last van. Vooral als het plotseling veel warmer is. Je weet wel op donderdag in april nog maximum 5 graden en dan op zondag bij de marathon 17 graden en onbewolkt.

Helemaal geen hoge temperatuur, maar voor veel lopers funest. Sommige toplopers hebben dan in hun contract een clausule dat ze in die omstandigheden niet zullen starten. Ervaren modale lopers, die daar minder goede herinneringen aan hebben, blijven ook aan de kant staan. Maar al die “avonturiers” gaan gewoon van start. En met duizenden lopers om je heen kun je ook je warmte slecht kwijt. Zowel tijdens het lange wachten in het vak voor de start als tijdens het lopen. Je begint “gekookt” aan de race. Bij zo’n massaloop kom je met steeds uitwijkende medelopers sowieso niet goed in het juiste tempo en dat kost nog eens extra energie. Allemaal zaken waar je tijdens je training niet tegenaan loopt.

En wat is goed getraind voor een halve of hele marathon. Om bij een halve marathon een matige 1.50 uur te lopen moet een nieuwkomer per week minstens 4 keer trainen en dan ongeveer 60 km afleggen. Verder moet je in staat zijn om een gewone 5 km in 23.30 minuten te lopen. Zelfs een tijd van 2.20 uur vereist 4 trainingen per week en gemiddeld bijna 50 km. Los je de problemen op als je alle lange wedstrijden naar de periode oktober – maart verplaatst? Misschien een beetje, maar onvoldoende getraind blijft onvoldoende getraind. En juist bij deze langzame lopers loert dan het gevaar van onderkoeling om de hoek. Een halve marathon bij een temperatuur van 6 graden in motregen en een stevig windje is ook geen pretje. Snellere lopers blijven wel warm, zelfs in een korte broek en een dun shirtje. Bij lopers die nauwelijks 9 km per uur lopen, lukt dat niet met alle gevolgen van dien.

Ik zie maar 2 oplossingen: limieten en wedstrijden op maat. Met dat laatste bedoel ik wedstrijden tot maximaal 10 km zoals de BIG 10 en BIG 5. Op een overzichtelijk circuit en dan series op sterkte. En verder limieten zoals vroeger: een marathon binnen de 4.15 uur is 10 km/uur en bij elke 10 km controleren of dat nog haalbaar is en anders stoppen. Op die manier ontmoedig je al die avonturiers om in te schrijven. Ook bij de halve marathon en 15 km/10 EM limieten toepassen. Ik besef dat Golazo, Le Champioen e.d. daar niet blij mee zullen zijn, maar hardlopen mag geen verdienmodel worden ten koste van de deelnemers.

En ook kleinere regionale wedstrijden van een atletiekclub moeten dit soort maatregelen nemen. Ga hardlopers niet aanmoedigen om een lange afstand te lopen, terwijl ze dat eigenlijk niet kunnen. Biedt veel relatief korte wedstrijden aan. Dat kan ook op een iets alternatieve manier. Wedstrijden over een bepaalde tijd + ronde afmaken op een parcours van maximaal 1,5 km. Bij een wedstrijd over bijvoorbeeld 25 minuten plus is iedereen na 35 minuten gefinisht. De snelsten leggen toch 8 á 9 km af en de langzaamste lopers rond de 5 km. En toch loopt iedereen mee in een volwaardige wedstrijd.

Met het oog op vergunningen, afzetting, parcourswachten, EHBO, aantrekkelijk voor toeschouwers enz. is dit ook een stuk gemakkelijker. Bij wedstrijden met ongeveer 100 deelnemers op een verkeersvrij parcours kun je bij veel gemeenten en Staatsbosbeheer volstaan met een melding. Een ronde van ongeveer 1,5 km is sneller uit te zetten, minder parcourswachten nodig, in geval van nood door EHBO snel bereikbaar en je ziet de lopers dikwijls langs komen.

Zet dus in op dit soort wedstrijden en vergeet al die “hardloopoptochten” waar het merendeel toch eigenlijk niet veel presteert. En waar je wel een behoorlijk bedrag aan inschrijfgeld kwijt bent om vervolgens te constateren dat er geen ruimte is om fatsoenlijk te lopen. Wie zet binnen de atletiekunie de eerste stap om van hardlopen weer een normale sport te maken. En geen manier om indruk te maken op al die mensen ( ook veel sportjournalisten ) die helemaal niet weten wat een beetje gangbare prestatie is op een 10 km, halve marathon en de marathon. Een marathon lopen kan inderdaad iedereen, mits je tijd genoeg hebt. Maar is het dan nog een prestatie en heeft het nog iets met hardlopen te maken. Foto AV’56: bij een limiet van 4.15 uur voor een marathon kan het grootste deel van de huidige deelnemers thuis blijven.